kendime inat sarkılar söylüyorm simdi
olmayan baharın muradında gönlüm..
korkunc bir simdiye bulandı içim
korkma..kelimelerim kendine zararsız
sana anlamsız..mutlu bi sona umarsız..
mutsuz.kafiyeyesel umutsuz..

sisli yüzüm şimdi.nefesim dondu ıssızlıktan
kaybettiklerim yoluma engel..
sesin buz dagına carpmıs..
sen bundan ibaretsin..

coktandır unutmusum küllerini karıstırmayı..kac kurtar kendini,ben oyalarım kendimi..ama hayır gitme..zaten fazlayım kendime..bi eksik bi fazla su lanet hayatta
özlesem de arasam da kendine sakla..
herkes hersey senin olsun..bir beni yasakla

artık kısa cümleler kuruyorum..sewdiklerim sewmediklerim yanımda..kabullendim herseyi oldugu gibi…

ne küslük var ne pişmanlık kalbimde

derdinden verem olsam tutussam kerem olsam sürmem seni tenime yarama merhem olsan..sararmıs yaprak olsam..içmem bir yudum sanden kerbelada su olsan

büyük insan..sıkıldım oyunundan
kaybetmeme cabalarından..fırlatıp atasım var beslediklerimi..susma söyle nasıl yasar böyle insan..ya da ben susayım sonsuza dek..bi dahaki cinnetime kadar..bi dahaki cehenneme kadar..

dokunsan donacagm içimde intihar korkusu var
içimde ölen biri var ..yanımdasın susuyorsun..bakıyor görmüyorsun..her kaybedişte yine senin gölgen..ve hayalin bire bin katan..kavusursak biteriz biz..mutlu sonlar katiliyiz..herkes gibi değiliz..