Korkularımı saklıyorum sana..Korkularımı da seversen o zaman ben “ben” olacagım sanki..O yüzden korku biriktiriyorum bolca..Herseyi erteliyorum.”kahkaha maskesi” takıyorum..”sımarık kız” maskesi,”gamsız” maskesi..Herkesi kandırıyorum kendimi bile.Dondurulmus yiyecekler gibi beyin loblarımın arasındaki sıkıntılar..Birgün cıkarılmak adına ortaya..Kime patlayacagım?Beni en cok sevene mi nefreti,öfkeyi kusacagım?Neden daha erken gelmedi diye,bunca yanlış insanı tanımama sevmeme izin verdi diye..
Yalnızlıgıma iyi bak..en cok onu sevdin öyle ya..Ve en cok onu yakıstırdın yanıma.Yalnızlıgım sana yakındı ben uzak..Ne vakit bir yasama sevinci bulsam bir yerlerde,uzaklasırdım senin o en sevdiğin halimden.Bu yüzden sanırım pek birlesemedi zihnimde “yasam”ve “sevinc” kelimeleri